Jesień pomarańczowa

 

Ziarno dyni przekazane ziemi,

Wysyła na wiosenny świat

Pomarańczowe i żółte dzwonki –

kwiaty pełne słońca.

 

Czekać na owoc czy zjeść kwiaty?

 

Gdzie rosną polskie pomarańcze?

Znajduję w ogrodzie botanicznym.

 

Ach, już atrakcyjna jesień...

Taka krajowa potęga. Różowieje,

Pomarańcze na myśl przywodzi –

pod koniec lata wyrosła urodna dynia,

głowa przy głowie na ziemi czeka.

Taka smakowita jesienna ozdoba –

pole dorodnych globusów.

 

Jeszcze chłonie ciepło niektórych

Słonecznych dni września,

Nie narzeka na zimne noce.

Dynia nie tęskni do lata.

Ma wewnętrzną miękkość

I pełnię włóknistych szlaków,

I ziaren w ciemnym wnętrzu.

 

Nie obawia się mgieł,

Ma twardą i gładką skorupę,

Wydaje się pełną złota. 

   

Może leżeć w mieszkaniu i słuchać

Opowieści a potem na finał

Wybałuszać oczy w Halloween   

 – dynia na głowie

Ciarek mrowie.

Tykwą grzechotanie,

I wesołe granie.